Lezingen

Lezingen

Voor dit seizoen heeft de programmacommissie het thema ‘SAMENLEVEN, HOE DOE JE DAT?’ gekozen als rode draad in haar deel van het Vlam-programma. De programmacommissie hoopt met een diversiteit aan lezingen en activiteiten weer een programma te hebben samengesteld dat stof tot nadenken geeft. Wij wensen u veel plezier. Kom vooral samen en breng nieuwe mensen mee naar onze mooie Vlam.

Samenleven, hoe doe je dat?

Een samenleving is een geheel van met elkaar verkerende mensen, aldus de Van Dale. Dat kan letterlijk, fysiek zijn: mensen lachen met elkaar, kopen iets van elkaar, nemen samen afscheid van een dierbare. Mensen kunnen ook figuurlijk met elkaar verkeren, zonder elkaar persoonlijk te kennen: als inwoners van een stad of staat, als leden van dezelfde sociaal-culturele gemeenschap. In zijn studie naar nationalistische bewegingen, ‘Imagined Communities’ (1983, 2006), schrijft de Amerikaanse socioloog Benedict Anderson daar fascinerende dingen over. Mensen idealiseren hun samenleving en verbinden daar ten diepste hun identiteit aan. Dat voedt toenemende spanningen tussen continenten, regio’s, bevolkingsgroepen en buren.

Samenleven, hoe doe je dat eigenlijk? Niet iedereen leeft binnen een persoonlijke, concrete gemeenschap. Als medewerker van een welzijnsorganisatie in Rhenen, kom ik nog wel eens mensen tegen die met niemand ‘verkeren’. Of wiens contacten zich beperken tot een heel specifieke, kleine kring. Dat kan een bewuste keuze zijn. Vaak is het dat niet. Men heeft helaas gaandeweg de meeste dierbaren verloren. Of men kan moeilijk contact maken met anderen, omdat misverstanden talrijk zijn. Bijvoorbeeld de nieuwkomer die de Nederlandse taal nog aan het leren is. Maar denk ook aan mensen met dementie of een vorm van autisme. En ook voor mensen die worden opgeslokt door ziekte en zorg is het moeilijk om contact te leggen en volop deel uit te maken van de samenleving.

Samenleven kun je opvatten als een uitnodiging aan elkaar. Om deel uit te maken van zowel de fysieke als de culturele gemeenschap. Die uitnodiging is gebaseerd op een wederzijds gevoeld belang om het met elkaar beter te hebben dan alleen. Om samen meer kwaliteit van leven te realiseren, dan zonder elkaar. En dat is normatief. Het is een uitnodiging die uitgaat van bepaalde waarden en normatieve opvattingen over wat goed (samen)leven is.

Wat beschouwt u als goed samenleven? Hoe geef je elkaar ruimte voor eigenheid zonder het samen-leven te verliezen? Is autonomie belangrijker dan hulp vragen aan de buurman? Kan kunst een verbindende taal zijn? Hoe kunnen religieuze verhalen mensen helpen bij het leren samenleven?

Namens de programmacommissie nodig ik jullie weer van harte uit om onze activiteiten te bezoeken. Wil je meedenken over, of meehelpen met het realiseren van het programma voor het volgende seizoen? Laat het ons weten! Mail ondergetekende op kittyvandenhoekAPENSTAARTicloud.com.

Namens de programmacommissie een hartelijke groet, Kitty van den Hoek.